The composer’s correspondence attests to his keen intellect and remarkable personality. In his letters, Paderewski writes about such things as his composition studies and creative work; hence they are not infrequently the sole source of information about such previously unknown or lost compositions [...]. The contents of the letters also reveal many interesting facts about the composer’s peers, including outstanding musicians, composers, performers and teachers.

Emerging from these documents is a psychological portrait of a man who, despite numerous setbacks, forged his artistic destiny with the utmost determination. Paderewski’s path led from teaching work that gave him little satisfaction, through his undeniable compositional achievements, which he particularly craved, to the career of a virtuoso loved by the crowds, which made his fortune. [from the "Introduction", Małgorzata Perkowska-Waszek]

The book is available on the publisher's website: "Ignacy Jan Paderewski. Letters to his father and to Helena Górska (1872–1924)".

Ignacy Jan Paderewski (1859 lub 1860–1941) był niewątpliwie jedną z najwybitniejszych postaci swoich czasów. Po zakończeniu I wojny światowej, kiedy istnienie niepodległej Polski przeszło ze sfery marzeń do rzeczywistości, postrzegany był już nie tylko jako wielki artysta, ale także – jako symbol odrodzenia ojczyzny.

W czasach II Rzeczypospolitej mawiano, że „Paderewski wygrał Polskę na fortepianie”. Ale obok muzyki naturalnym narzędziem w jego działalności patriotycznej i niepodległościowej było słowo […].

Książka, którą oddajemy do rąk Czytelników, ma na celu popularyzację myśli i dokonań Ignacego Jana Paderewskiego – artysty, patrioty i męża stanu, współtwórcy polskiej niepodległości. Jego przemówienia i odezwy stanowiły ważny instrument w walce o wolność i suwerenność narodu, a po wojnie – w żmudnym procesie kształtowania demokratycznego państwa polskiego. [ze „Wstępu” Justyny Szombary]

Książka na stronie wydawcy: „Wirtuoz słowa. Wybór przemówień i odezw Ignacego Jana Paderewskiego (1910–1941)”.

Korespondencja kompozytora stanowi świadectwo jego żywego intelektu i nietuzinkowej osobowości. Na kartach listów artysta relacjonował m.in. przebieg swych studiów kompozytorskich i pracy twórczej, dlatego też nierzadko są one jedynym źródłem informacji na temat nieznanych wcześniej czy też niezachowanych do naszych czasów kompozycji […]. Treść listów artysty ujawnia także wiele interesujących faktów o współczesnych mu osobach, w tym wybitnych muzykach, kompozytorach, wykonawcach i pedagogach.

Z zachowanych dokumentów wyłania się złożony portret psychologiczny człowieka, który z pełną determinacją – pomimo rozlicznych przeciwności – kreuje swój artystyczny los. Droga Paderewskiego wiodła od mało satysfakcjonującej – w jego mniemaniu – działalności pedagogicznej, poprzez niekwestionowane i szczególnie przezeń upragnione osiągnięcia kompozytorskie, do zapewniającej mu fortunę kariery uwielbianego przez tłumy wirtuoza. [ze „Wstępu”, Małgorzata Perkowska-Waszek]

Książka na stronie wydawcy: „Ignacy Jan Paderewski. Listy do ojca i Heleny Górskiej” (1872–1924)”.

Książka powstała w wyniku wieloletnich prac nad gromadzeniem i klasyfikacją danych dotyczących dorobku kompozytorskiego wybitnego polskiego pianisty i stanowi próbę pełnego zaprezentowania dotychczasowego stanu badań w tym zakresie. [...] Adresowana jest nie tylko do środowiska muzykologów oraz osób zainteresowanych wszechstronną działalnością Paderewskiego, ale do wszystkich tych czytelników, dla których sławny artysta jest postacią fascynującą i ciągle zbyt mało znaną bądź pozostającą w cieniu innych muzyków [...].

Przedmiotem niniejszej pracy jest głównie dzieło Paderewskiego, ale też twórca kompozytor i jego osobowość artystyczna, widziana przez pryzmat planów i zamierzeń twórczych oraz kontaktów ze środowiskiem. O samym dziele jest tu mowa w ujęciu dokumentacyjno-historycznym, nie zaś analityczno-porównawczym i estetycznym. Badane jest ono począwszy od narodzin pierwszego zamysłu twórczego (genezy utworu) aż po proces jego upowszechniania. Pojęcie genezy należy tu więc rozumieć nie w sensie praźródła stylistycznego, lecz chronologii i okoliczności powstania kompozycji. [ze wstępu Autorki]

Wydawnictwo okolicznościowe w 90. rocznicę odsłonięcia pomnika Grunwaldzkiego i 140. rocznicę urodzin fundatora, przygotowane z inicjatywy i staraniem Rady Inicjatyw Społecznych i Gospodarczych pod Patronatem Przewodniczącego NSZZ "Solidarność" Regionu Małopolska, Klubu Muzyki Współczesnej "Malwa" w Krakowie, przy współpracy Archiwum Państwowego w Krakowie i Ośrodka Dokumentacji Życia i Twórczości Ignacego Jana Paderewskiego przy Instytucie Muzykologii UJ.

Pomysł opracowania Diariusza koncertowego Ignacego Jana Paderewskiego powzięłam przed kilku laty, po zapoznaniu się z archiwum Paderewskiego znajdującym się w Archiwum Akt Nowych w Warszawie. Znaczną jego część stanowi zbiór zawierający programy koncertowe, wycinki prasowe, recenzje, omówienia, rozliczenia finansowe tournée, etc., tj. dokumentację ilustrującą ilość odbytych tournée, recitali, koncertów kameralnych i symfonicznych [...].

Oprócz danych dotyczących działalności koncertowej, w Diariuszu można odnaleźć najważniejsze wydarzenia z życia osobistego artysty; marginalnie – również i fakty związane z jego działalnością polityczną i społeczną, tworzą one bowiem niezbędne ramy biograficzne obejmując całe, osiemdziesięcioletnie życie I.J. Paderewskiego. Odnotowane są również informacje dotyczące wykonań i wydań kompozycji Paderewskiego, nieliczne artykuły jego pióra, jak też pierwsze biografie wydane za życia artysty. [ze wstępu Autorki]